Hiszpania - Travelon.pl Hiszpania - Travelon.pl Hiszpania - Travelon.pl Hiszpania - Travelon.pl

Korrida – walka z bykiem

13.02.09 08:18:01

Walka z bykiem czyli corrida de toros (pol. korrida), jest jednym z symboli Hiszpanii. Korridy odbywają się najczęściej z okazji świąt czy uroczystości. Sezon korridy zazwyczaj rozpoczynają uroczystości Las Fallas, mające miejsce w Walencji w połowie marca.

W walce uczestniczą byk tzw. toro i profesjonalny zapaśnik - torero. Każdy matador, czyli główny zapaśnik ma swój zespół, tzw. cuadrilla. Składają się nań dwaj jeźdźcy z pikami – picadores i trzej piesi pomocnicy - banderillieros. Byki tuż przed walką są przetrzymywane w ogrodzeniu corral. Walka z bykiem trwa z reguły 2-2,5 godziny i odbywa się zgodnie z ustalonymi zasadami. Przed wpuszczeniem na arenę byk jest celowo "osłabiany", aby obniżyć stopień niebezpieczeństwa zagrażającego matadorowi – spiłowywanie rogów tuż przed walką, smarowanie oczu wazeliną w celu obniżenia zdolności orientacji, czasem do paszy podawane są leki uspokajające. W boksie byk przebywa wiele godzin bez możliwości poruszania się, tuż przed wypuszczeniem jest bity i drażniony.

Przebieg korridy

Walka z każdym bykiem składa się z trzech części (los tres tercios de la lidia). Najpierw na plaza de toros wypędza się byka, a torero, pierwsza osoba, która spotka się z bykiem, drażni go i prowokuje do ataku. Musi poznać jego słabe i silne strony, a przede wszystkim przekonać się, którym rogiem zaatakuje. Następnie do akcji wkracza matador, który demonstruje kilka figur z płaszczem, wykonuje różne ruche, przyjmuje różne pozycje i drażni rozwścieczonego byka. Po tym wstępie odchodzi. Wówczas pojawiają się pikadorzy, który pełnią rolę swego rodzaju "bufora". Pikadorzy mają za zadanie wbić lancę w unerwiony garb tłuszczu na karku byka. Powtarza się to do pięciu razy. Zbyt energiczne wykorzystywanie lancy spotyka się z reakcją widowni, która okrzykami wyraża swoje obawy o to, że zbyt osłabiony byk nie będzie w stanie wykazać się należycie w dalszej części walki. Ból i utrata krwi obniża jego zdolność ruchu, utrudnia koncentrację i orientację.

W drugim etapie pikadorów zmieniają tzw. banderillieros, wyposażeni w ostre banderillas, czyli krótkie włócznie zdobione kolorowymi wstążkami. Banderillieros muszą wbić trzy zestawy banderillas w okolice łopatki byka. Wyczerpany byk atakuje ostatkiem sił biegających wokół banderillieros, reaguje bezradnie na każdy ruch na trybunach i w sposób całkowicie otępiały uderza w bandę odgradzającą arenę od widowni.

Trzecia część rozpoczyna się wówczas, kiedy byk osłabiony wyczerpującą walką, utratą krwi i w wyniku bólu traci zdolność koordynacji ruchów. Nadchodzi czas na głównego bohatera spektaklu, czyli matadora, który zadaje bykowi ostatnie uderzenie – wbija mu krótki sztylet między kręgi szyjne bądź miecz lub kopię w serce. Jest to najbardziej niebezpieczna część walki. Tylko niektórzy matadorzy są na tyle doświadczeni, że udaje im się zabić byka za pierwszym razem. Umierające zwierzę, zazwyczaj niezdolne już do ruchu, wśród okrzyków publiczności, jest barbarzyńsko dobijane kolejnymi pchnięciami.

Na zakończenie prezydent decyduje o tym, czy przyznać toreadorowi jedno albo dwoje uszu pokonanego byka lub ogon. Jeśli matador wykazał się wybitnymi umiejętnościami, tłum wynosi go na ramionach z areny – jest to największy honor dla torreadora.